Dziś oficjalnie startuje masz (kolegi M6PLK i mój) projekt Polonia DX Award. Jest to dyplom dla stacji krótkofalarskich których operatorami są Polacy lub osoby polskiego pochodzenia. Dla osób zainteresowanych tym dyplomem podaje adres strony: www.pdxa.one.pl.
No i stałem się pełnoprawnym angolskim radio-hamem. Od dziś będę też dostępny pod znakiem M0GQU.
Myślałem że tylko polski URT ma bałagan, ale to co ma OFFCOM to też jest wesołe.
Złożyłem podanie o przydzielenie mi
znaku angielskiego. Otrzymałem korespondenję zwrotną. Okazało sie że przydzielono mi znak polski SP2QOU z przedrostkiem M/. Po wyjaśnieniu
okazało sie że zaszła pomyłka. Teraz czekam na właściwy znak. Mam nadzieje że już niedługo będe słyszalny ze znakiem angielskm.
No i zaczeły sie przygtowania do planowanej ekspedyji. Wstępny termin aki został ustalony to 19 czerwca - 30 sierpnia 2010. Ogólnie narazie mogę powiedzieć że:
Od dłuższego czasu nie miałem okazji pracować na radiu. Znieniłem troszkę ustawienie anteny i teraz sprawdzam jej możliwości. Nadal jest nisko, ale zawsze coś słychac :).
Klub MKARS (Milton Keynes Amateur Radio Society) który ma siedzibę w
Bletchley Park otrzymał nowe pomieszczenie do działalności klubowej w budynku
GH2 (Generator House nr 2). W poniedzałek odbyło sie oficjale otwarcie nowej siedziby, na które zostałem zaproszony przez kolegę
M3DPQ (Bob). Zapowiada sie ciekawa współpraca z klubem.
Tydzień wczśniej pracowała z tego miejsca stacja okolicznościowa z okazji złamania przez Polaków kodu Enigmy. Przyjecało trzech reprezentantów
Harcerskiego Klubu Łącznościowego. Niestety za późno się o tym dowieziałem i nie mam z nimi zaliczonej łączności.
Tymczasowo pod polskim znakiem M/SP2QOU, ale już niedługo. Złożyłem podanie o przydzielenie i znaku brytyjskiego. Teraz czekam na odpowiedz. Pewnie M0-costam. Z tego co już sie dowidziałem jest na wyspach 5 polskich operatorów. Może jakieś spotkanie, zlot, albo aktywacja :).
Po chyba 10 latach zwykłej pracy na UKF i to głownie na sprzęcie ręcznym lub samochodowym, postanowiłem wrócić do tego pożeracza czasu. Połączyło się to też z moim wyjazdem do Wielkiej Brytanii. Długo nie czekając zakupiłem FT-897D firmy Yaesu. Bardzo ładne radio. Prawie bazowe, a co dla mnie było najważniejsze małe i posiadające wszysko co chcę. Ale po krótkim czasie okazało sie ze jest "za duże". Trudno było mi jeżdzić autem terenowym po bagnach mając na przedniej desce takowe radio. Szybka decyzja. Sprzdaje i kupuje FT100 lub Icoma MK2G. Skończyło sie na tym samym radiu tylko że w mniejszej obudowie. Zostałem posiadacem FT-857D. Do tego antena dipol, skrzynka antenow i mogę zacząć. Dokładny opis mojej stacji znajdziesz w dziale MOJA STACJA.
Miałem w tamtym okresie CB Presidenta Lincolna. Ale to pracowało na CB oraz na 10 merach. A tam słychać jak jest propagacja.
Więc radio idzie na sprzedaż. Ażeby nie zrywać z przeszłością pozostawiłem sobie jeszcze małe samochodowe CB. A cała kwota poszła na zakup pierwszego
radia dla "HAM-a" czyli ALAN 145 z przystawką DTMF i CTCSS. Do tego antena 3x5/8 BIG STAR (polskiej produkcji ale ne pamiętam kto to robił).
No i byłem słyszalny. Przemiennik gdański, czasami Dylewska Góra. A apetyt rósł.
Kolejne radio to sprowadzone zza granicy Yaesu FT-530. Czyli juz nie tylko 2 metry.
Zbudowanie modemu BAYCOM z ATV kitu i praca na Packet Radio. Poźniej zamiana na TNC2D z Muela.
No i zbiórk pieniędzy na jakiś sprzęt KF. Ale było to poza zasięgiem mojego porfela. Skonczyło sie na odbiorniki DRAKE z demobuli
okrętowego. A do tego przez całkowity przypadek otrzymałem w podarku modem PK-232F po śp. Piotrze Patyku (niestety już nie pamietm jego znaku).
I tak przez wiele lat. Praca głównie na UKF i wyżej.
Brakowało i czegoś. Większego radia, wiekszej mocy, wiekszej anteny. No i zaczeły sie dylematy.
Większe radio - ale
to niezgodne z prawem. Może wieksza antena - ale gdzie ja ją umieszcze. Pamiętam godziny spędzone w sklepie Alaska w Gdyni gdze czytałem
wszystkie dostępne gazety o CB radiu robieniu dalkich łączności. Po jakimś czasie okazało sie że jest w Gdańsku grupa ludzi chcaca zostać
licencjonowanym krótkofalowcem. Zapisałem się do tej grupy. Kilka spotkań. W grudniu przed świętami egzamin. No i stało sie. Zostałem
krótkofalowcem a może krótofalarzem. No aby było poprawnie. Zostałem HAM-em. Od dnia 10 stycznia 1994 roku oficjalnie mogę pracować na
pasmach krótkofalarskicj pod znakiem SP2QOU.
Nie pamiętam już kiedy ale pewnego popołudnia zdziwiło mnie to że słysze na radiu stacje włoskie i hiszpańskie.
Pomyślałem sobie ze do odważnych świat należy i postaram się wywołać jedną z tych stacji. Jaki było zdumienie jak ten ktoś po drugiej
stronie odpowiedział na moje wezwanie. Wtedy to zrozumiałem że świat stoi dla mnie otwarty.
Jak przeglądam dziś swoje zapiski z tamtego okresu, to naliczyłem ok 140 łączności i to tylko na podstawowej 40.
Pewnego dnia odwiedził mnie kolega chwaląc się z kupił radio CB. Że ma jakieś pozwolenie i że może rozmawiać
z innymi. Długo nie czekałem. Pierwsza zarobiona kasa i zakupiłem President Jimmy.
Do tego antena DV-ka przymocowana do parapetu. Wszytstko grało. Ja słyszałem a co najważnejsze a byłem słyszalny. Po kilku dniach przyszło do mnie
pozwolenie z PARu i nadany numer 486. Teraz już mogłem oficjanie i legalnie nadawać.
Kilka rozmów z użytownikami i poznałem zasady prowadzenia rozmów. Do dnia dzisiejszego uważam te radio jako jeden z najlepszych
modeli na jakich pracowałem. Niedługo po tym zebrała sie nas większa grupa i wszyscy "siedzieliśmy" na kanale 21
No i odkopałem swoje radio. A może inaczej. Kupiłem nowe aby wrócić o zabawy w DX-owanie.
Moja stycznoś z CB radiem zaczeła sie ponad 18 lat temu. Pamietam jak ojciec mojej sąsiadki przywiózł jakieś ręczne radia,
które mało że zważyły po 2 kg, to jeszcze były wielkości cegły :). Nie zabardzo wiadomo było co to jest. Miało to jeden kanał.
Informacja na odwrocie mówiła ze pracuje na 27Mhz i nic więcej. Pracowało to na 9 baterii AA i dawało zasięg 2 km (WOW).
Zabawa była przednia. Nawet kiedyś kogośbyło słychać ale nas nie